De OV-chipkaart is een vervoerbewijs en betaalmiddel in het
openbaar vervoer in Nederland dat op 1 januari 2009 in heel Nederland
ingevoerd zou moeten zijn.
De OV-chipkaart is een gezamenlijk initiatief van vijf grote
openbaarvervoerbedrijven: Connexxion, GVB, HTM, NS en RET. Deze
bedrijven hebben samen de joint venture 'Trans Link Systems' (TLS)
opgericht om gezamenlijk de introductie van de OV-chipkaart vorm te
geven. TLS treedt tevens op als clearinghouse.
Reizigers die de OV-chipkaart in de Rotterdamse metro gebruiken
kregen tot eind april 2007 30% korting op het gereisde bedrag.Aanleiding
Als belangrijk voordeel van de OV-chipkaart wordt genoemd dat hij
direct inzicht geeft in het reisgedrag van passagiers, en daarmee een
nauwkeuriger verdeling van de reizigersinkomsten over de verschillende
vervoerders mogelijk maakt. Daardoor zijn de WROOV-onderzoeken niet meer
nodig. Voor de invoering van de OV-chipkaart heeft het Ministerie van
Verkeer en Waterstaat tot april 2008 130 miljoen euro uitgetrokken. Dit
overigens los van 500 miljoen euro die in 2001 aan de NS beschikbaar is
gesteld voor toegangspoortjes.
Voor de reiziger kan de geautomatiseerde betaling als een voordeel
gezien worden. Makkelijk, snel en veilig zijn de marketing-termen
van de chipkaart. Deze marketing-termen zijn inmiddels grotendeels
onderuit gehaald door de problemen van het systeem.
Het systeem is in navolging van de Octopus card die in 1997 in
Hongkong is ingevoerd.
Functioneren
De OV-chipkaart werkt contactloos, en gebruikt de MIFARE ultralight
(voor de wegwerpkaart) en MIFARE classic (voor de anonieme en
persoonsgebonden kaart). De reiziger houdt de kaart binnen 10 cm van de
automaat. Dit kan met portemonnee en al, mits er niet ook nog een andere
OV-chipkaart in zit. Dit moet bij het instappen of betreden van het
perron (inchecken), en nogmaals bij het uitstappen of verlaten van het
perron (uitchecken). De reisafstand wordt bij het uitchecken automatisch
berekend en de ritprijs wordt van het saldo op de kaart afgeschreven.
Ook bestaat de mogelijkheid om het saldo automatisch via de bankrekening
aan te laten vullen.
Met de OV-chipkaart wordt het mogelijk om de ritprijs te baseren op
de afgelegde afstand in kilometers. Het oude systeem van zones vervalt
dan. Het is echter ook mogelijk dat de vervoerder het tarief baseert op
de bestaande zone-indeling. Bij het inchecken wordt bovendien een borg
(afhankelijk van de vervoerder 2,50 tot 7,50 euro) van de OV-chipkaart
afgeschreven, die na het uitchecken teruggestort wordt.
Bij metrostations en grotere treinstations kan een "OV-chipkaartgebied"
afgesloten worden met toegangspoortjes of -hekjes (tourniquets e.d.) die
alleen geopend kunnen worden met de chipkaart. Dit omvat de perrons met
de stationstraverse etc., of bestaat eventueel uit aparte delen per
perron.
Door middel van een gratis "passagerecht" kan men maximaal
35 minuten per keer een station bezoeken om bijvoorbeeld iemand uit te
zwaaien of op te halen, te winkelen, de horeca te bezoeken, of om naar
de andere zijde van het station te lopen. Op de stations van het
sneltramtraject in Rotterdam (waar over het algemeen geen poortjes maar
zuilen staan) werkt dit systeem nu ook. Eenmaal ingecheckt op het
station, kan men echter niet meer direct op hetzelfde station
uitchecken. Hiervoor moet het apparaat naar een volgende minuut
verspringen dan erop is ingecheckt. Dus bij inchecken om 10:53:55 kan om
10:54:00 (= 5 seconden later) al worden uitgecheckt.
Proeven met de OV-chipkaart
Al in 1992 kregen de NS subsidie van Economische Zaken om
elektronische kaartjes en poortjes te testen in Maarssen, Tiel en
Utrecht. Dit werd gezien als een succes, in 1993 werd bekend gemaakt dat
aan een de invoering van een chipkaart zou gaan worden gewerkt.
Sinds 2004 wordt in Nederland een aantal proeven gehouden met de
OV-chipkaart. Eind 2005 is de kaart geïntroduceerd in de regio
Rotterdam; medio 2006 is ook het GVB in Amsterdam begonnen met de
uitgifte van kaarten.
Hieronder de volledige lijst met experimenten:
Bus (Connexxion): Voorne-Putten/Hoeksche Waard inclusief
Ridderkerk en Barendrecht vanaf april 2005 (Test voltooid op 15 juni
2007.)
Rotterdamse metro: vanaf april 2005 (Test voltooid op 15 juni
2007.)
Rotterdamse tram: tests op diverse tramlijnen (Test voltooid op 16
juli 2007.)
Rotterdamse Bus: tests op diverse buslijnen (Test voltooid op 16
juli 2007.)
Trein (NS): Rotterdam - Hoek van Holland vanaf april 2005 (Test
voltooid op 15 juni 2007.)
Amsterdamse metro
Amsterdamse tram/bus (GVB): 2 tramlijnen en 2 buslijnen.
BBA-veluwe (bus): o.a. Apeldoorn - Zwolle
Trein / bus (Arriva): Noordwest Friesland
Interliner (BBA): Utrecht - Breda
OV te water: Fast Ferry (Veolia Transport): Vlissingen - Breskens
sinds 13 december
Eerder werd tussen 8 januari 2001 en 1 januari 2003 bij de stadsbus
in Groningen al geëxperimenteerd met de 'Tripperpas'.
Invoering
In 1993 is -na succesvolle proeven in Maarssen, Tiel en Utecht,
uitgesproken dat de NS in 1998 op de ov-chipkaart zou overgaan. In 1996
werden de stad- en streekvervoerbedrijven bij het project betrokken. Het
project werd keer op keer uitgesteld. In 2001 beloofde minister Tineke
Netelenbos dat de kaart er in 2004 zou zijn. In 2004 beloofde
verkeersminister Karla Peijs invoering door de NS in 2005 en in het
stad- en streekvervoer in 2007.
Minister Peijs besloot op 13 juni 2006 dat de OV-chipkaart per 1
januari 2009 landelijk moest zijn ingevoerd; vanaf die datum zou de
strippenkaart ook niet meer geldig mogen zijn. Vanaf 2008 moet het
stapsgewijs mogelijk worden om met de kaart te betalen.
Sinds 25 juni 2007 is het mogelijk om met de OV-chipkaart niet alleen
in de metro maar ook in de Rotterdamse tram en het Rotterdamse busnet te
reizen. Dit is een jaar later ingegaan dan oorspronkelijk was gepland.
Rotterdam is begin 2008 het verst als het gaat om de invoering van de
OV-chipkaart. Echter, wanneer de strippenkaart en papieren abonnementen
afgeschaft worden in de stad, is nog niet bekend.
In reactie op het verschijnen van de contra-expertise, uitgevoerd
door de Royal Holloway University of London stelt staatssecretaris
Huizinga op 14 april 2008 dat zij "[zich] in alle ernst af [vraagt]
of de datum van 1 januari 2009 [...] nog haalbaar is" Deze vraag
heeft zij voorgelegd aan de betrokken partijen. De staatssecretaris wil
voor de zomer een (definitieve) planning van invoeren hebben.
Typen chipkaart
Iedere vervoerder geeft zijn eigen chipkaart uit, maar in principe
zijn alle chipkaarten bij alle vervoerders te gebruiken. Voorlopig
weigert NS echter abonnementen op te laden op kaarten uitgegeven door
andere vervoerders. Dit omdat nog niet alle conducteurs apparatuur tot
hun beschikking hebben om de kaart uit te lezen om te controleren welk
product geladen is. Alle kaarten zijn herkenbaar als OV-chipkaart door
het roze logo. Grofweg komen er drie soorten OV-chipkaarten:
persoonlijke chipkaarten, die verbonden zijn aan de identiteit van
de houder en niet uitwisselbaar zijn. Deze kaart kan opgeladen
worden met een bedrag (reissaldo) en alle reisproducten, waaronder
abonnementen. Ook geeft de kaart de mogelijkheid via automatische
incasso te laten opwaarderen wanneer het saldo te laag is.
anonieme chipkaarten, kaarten die niet persoonlijk gebonden zijn
en door meerdere mensen gebruikt kunnen worden, maar niet tegelijk.
Deze chipkaart kan net als de persoonsgebonden kaarten worden
opgeladen met een reissaldo en reisproducten als een enkele reis of
dagkaart, maar kan geen traditioneel abonnement bevatten. Ook zijn
kortingen niet van toepassing wanneer men gebruik maakt van de
anonieme chipkaart, waardoor men betaalt voor privacy.
wegwerpkaarten, kartonnen kaarten voor eenmalig gebruik die niet
opgeladen kunnen worden. Een wegwerpkaart bevat een vast aantal
dagen of ritten.
Privacy
De OV-chipkaart slaat alle reisbewegingen gekoppeld aan een unieke
identificatiecode op de chipkaart op in een centrale database. Dat
betekent dat iedereen die toegang tot deze database heeft, een compleet
overzicht heeft van alle reisbewegingen die een individu per metro, bus,
tram of trein heeft gemaakt. Het is voor een reiziger zelfs mogelijk om
alle reisgegevens via internet te bekijken. Hierdoor zullen er zeer
strenge eisen aan de beveiliging van de centrale database gesteld moeten
worden. Over de technische specificaties van de gebruikte beveiliging
was eind 2004 echter nog niets bekend. Dat betekent dat de privacy van
de gebruikers van de OV-Chipkaart toen nog niet gegarandeerd beschermd
werd.
Daarnaast zijn er plannen om de anonieme versie van de Chipkaart
duurder te maken dan de gepersonaliseerde versie, waardoor er dus
feitelijk betaald zal moeten worden voor het recht op privacy. Ondanks
de vele voordelen die de OV-Chipkaart voor de vervoersbedrijven gaat
opleveren, is het de vraag in hoe verre deze ten koste gaan van de
privacy van de reiziger.
Op 20 februari 2006 maakte de voorzitter van het College Bescherming
Persoonsgegevens (CBP) Jacob Kohnstamm bekend dat de NS niet zomaar mag
vastleggen waar hun klanten naartoe reizen. De NS zegt met de invoering
van de OV-chipkaart de reisgegevens te willen registreren om reizigers
op maat gesneden aanbiedingen te kunnen doen. Klanten die bezwaar maken,
kunnen zich uit dit register laten schrappen. Volgens Kohnstamm kan dit
niet door de beugel. "De NS moet aantonen wat de noodzaak is deze
op personen herleidbare reisgegevens te bewaren. Alleen commerciële
redenen zijn niet genoeg."
In maart 2008 wordt duidelijk dat het CBP sancties gaat opleggen aan
openbaar vervoerbedrijven die over de schreef gaan met het bewaren van
reisgegevens van reizigers. Mede door deze uitspraak zijn de bedrijven
begonnen met het vernietigen van gegevens die niet meer bewaard mogen
blijven. De NS lijken echter nog roet in het eten te gooien door geen
openbare mening te geven over de eisen van het CBP.
Veiligheid
Naast de privacy-issues zijn er tevens diverse beveiligingsproblemen
aan het licht gekomen. Men valt met name over het feit dat het gehele
systeem gesloten is en dat er gebruik wordt gemaakt van
"zelfgemaakte speelgoed-cryptografie", in plaats van
peer-reviewed, gecertificeerde en bewezen algoritmen. Het gevolg hiervan
is dat er niet alleen gratis gereisd kan worden, maar ook op kosten van
andere personen.
Nieuws
2007
Studenten van de UvA zijn er in geslaagd wegwerpkaartjes te
hacken, zo komt begin juli 2007 in het nieuws. Zij vonden een
methode om de wegwerpkaartjes te resetten, waardoor deze onbeperkt
hergebruikt kunnen worden. Trans Link Systems heeft de fout in haar
software die dit mogelijk maakte inmiddels hersteld.
Op 11 juli 2007 heeft Staatssecretaris Tineke Huizinga van Verkeer
besloten de informatiecampagne van de OV-chipkaart aan te passen,
omdat de indruk werd gewekt dat het nu al overal mogelijk is om te
betalen met de OV-chipkaart.
NS besloot in juli 2007 om het reizen op saldo niet grootscheeps
te gaan promoten, omdat volgens de organisatie was gebleken dat de
invoering hiervan in de trein te ingewikkeld is. NS heeft in plaats
hiervan besloten om de enkeltjes en retourtjes in stand te houden.
De kilometerprijs, waarmee de kosten van de afstand van een reis
berekend wordt, zal verlaagd worden. Twee enkele reizen (die, net
als bij een retour, bij een automaat op de OV-chipkaart geladen
dient te worden) worden daarmee net zo duur als een retour (nu zijn
twee enkeltjes nog duurder dan een retour).
06 september 2007: Het afschaffen van de strippenkaart in
Rotterdamse metro per 1 oktober 2007 is opnieuw uitgesteld. Een
nieuwe datum is nog niet bekend, maar eind oktober wordt opnieuw
bekeken wanneer de OV-chipkaart nog het enige geldige vervoerbewijs
zal zijn.
Op 29 december 2007 claimen de Duitse hackers Karsten Nohl en
Henryk Plötz dat ze de werking van MIFARE Classic kaarten,
waaronder de abonnements-versie van de OV-chipkaart, deels hebben
blootgelegd. Ze geven aan de sleutels van de kaart nog niet te
hebben gevonden. Zij toonden diverse zwaktes aan in het
encryptiealgoritme van de kaart. Met ca. 100 euro aan apparatuur zou
de datacommunicatie van een kaart binnen een week gekraakt kunnen
worden.
2008
Op 8 januari 2008 eist reizigersvereniging ROVER dat het gebruik
van de kaart wordt uitgesteld totdat duidelijkheid is verkregen
omtrent de veiligheid. Dit naar aanleiding van berichten dat de
kaart eenvoudig gehackt kan worden (zie ook vorige nieuwsitem). In EénVandaag
bagatelliseert een woordvoerder van Interpay de problemen, maar ook
wordt gemeld dat TNO een onderzoek gaat uitvoeren.
Op 14 januari 2008 wordt gemeld dat Roel Verdult, student aan de
Radboud Universiteit Nijmegen, de wegwerp-versie van de OV
chipkaart, die geen encryptie bevat, kan nabootsen met een simpel
apparaatje. Deze wegwerp-versie bevat de ultralight chip. Trans Link
Systems geeft aan altijd de mogelijkheid van deze fraude te hebben
onderkend, maar het als een aanvaardbaar risico te beschouwen.
Op 17 januari 2008 houdt de Tweede Kamer een spoeddebat naar
aanleiding van de gebleken kopieerbaarheid van de wegwerpkaart.
Staatssecretaris Huizinga wijst erop dat de Kamer zelf enkele jaren
geleden uitbesteding aan private organisaties wenste en zegde toe
(alleen) een regierol op zich te nemen - bestaande uit het
monitoren, analyseren en het laten oplossen van risico´s. Hiermee
voorkomt ze dat er een motie van wantrouwen tegen haar wordt
ingediend.
Op 10 maart 2008 weerspreekt de Duitse hacker Karsten Nohl de
conclusie van een TNO-rapport dat een snelle hack van de
OV-chipkaart dure apparatuur zou vergen. Hij heeft een document
gepubliceerd waarin hij een aanval beschrijft die de geheime
sleutels van de Mifare Classic 4k-chip binnen minuten ontfutselt en
die met een gewone desktop-pc uit te voeren is.
Op 14 april 2008 presenteert staatssecretaris Huizinga de
contra-expertise van de Royal Holloway University of London (RHUL).
De RHUL concludeert onder meer dat "TNO teveel is uitgegaan van
de huidige stand van de techniek om toekomstige aanvallen goed in te
schatten" (een conclusie die TNO zelf ook al trok in een in
maart 2008 gepubliceerd onderzoek). Daarnaast zou TNO zijn
"uitgegaan van de huidige omvang van het systeem (pilots
Rotterdam/Amsterdam/NS), en heeft daarmee geen rekening gehouden met
de toekomstige financiële waarde in het systeem bij nationale
uitrol." In reactie hierop zegt Huizinga te twijfelen aan
invoering op 1 januari 2009.
Op 6 mei werd duidelijk dat een kamermeerderheid wil doorgaan met
de OV-chipkaart, dit mede nadat een kamerdelegatie Londen heeft
bezocht. Waar een kaart met dezelfde chip, de Oystercard, al jaren
wordt gebruikt.